Erbe
Definition från Wiktionary, den fria ordlistan.
Innehåll |
[redigera] Tyska
[redigera] Substantiv
| Böjningar av Erbe | ||
|---|---|---|
| neutrum | Oräknebart | |
| Nominativ | das | Erbe |
| Genitiv | des | Erbes |
| Dativ | dem | Erbe |
| Ackusativ | das | Erbe |
Erbe n
[redigera] Tyska
[redigera] Substantiv
| Böjningar av Erbe | ||||
|---|---|---|---|---|
| maskulinum | Singular | Plural | ||
| Nominativ | der | Erbe | die | Erben |
| Genitiv | des | Erben | der | Erben |
| Dativ | dem | Erben | den | Erben |
| Ackusativ | den | Erben | die | Erben |
Erbe m