anledning
Definition från Wiktionary, den fria ordlistan.
Innehåll |
[redigera] Svenska
[redigera] Substantiv
| Böjningar av anledning | Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|---|
| utrum | Obestämd | Bestämd | Obestämd | Bestämd |
| Nominativ | anledning | anledningen | anledningar | anledningarna |
| Genitiv | anlednings | anledningens | anledningars | anledningarnas |
anledning
- uttal: anle:dning /anː.leːd.niŋː/
- något som motiverar eller leder till något annat
[redigera] Översättningar
Översättningar
[redigera] Bokmål
[redigera] Substantiv
| Böjningar av anledning | Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|---|
| femininum | Obestämd | Bestämd | Obestämd | Bestämd |
| Nominativ | anledning | anledninga | anledninger | anledningene |
| Genitiv | anlednings | anledningas | anledningers | anledningenes |
| Böjningar av anledning | Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|---|
| maskulinum | Obestämd | Bestämd | Obestämd | Bestämd |
| Nominativ | anledning | anledningen | anledninger | anledningene |
| Genitiv | anlednings | anledningens | anledningers | anledningenes |
anledning f eller m
- god, tursam eller fördelaktig tidpunkt; möjlighet, tillfälle
- anledning
- Reglene om erstatning i anledning strafforfølgning finnes i straffeprosessloven kapittel 31.
- Reglerna om ersättning med anledning av rättslig påföljd finns i straffprocesslagen kapitel 31.
- Synonymer: grunn
- Reglene om erstatning i anledning strafforfølgning finnes i straffeprosessloven kapittel 31.
- högtidlig begivenhet eller händelse