dunkel
Definition från Wiktionary, den fria ordlistan.
Innehåll |
[redigera] Svenska
[redigera] Substantiv
| Böjningar av dunkel | Singular | Plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| neutrum | Obestämd | Bestämd | Obestämd | Bestämd | ||
| Nominativ | dunkel | dunklet | dunkel | dunklen | ||
| Genitiv | dunkels | dunklets | dunkels | dunklens | ||
|
||||||
dunkel
- halvmörker
- I skogens dunkel finns vättar och troll.
- oklarhet
- Dess ursprung var höljt i dunkel.
[redigera] Översättningar
[redigera] Se även
[redigera] Adjektiv
| Böjningar av dunkel | Positiv | Komparativ | Superlativ | |
|---|---|---|---|---|
| Attributivt | ||||
| Obestämd singular |
Utrum | dunkel | ▲ | |
| Neutrum | dunkelt | ▲ | ||
| Bestämd singular |
Maskulinum | dunkle | dunklare | dunklaste |
| Alla | dunkla | ▼ | dunklaste | |
| Plural | dunkla | ▼ | dunklaste | |
| Predikativt | ||||
| Singular | Utrum | dunkel | ▲ | ▲ |
| Neutrum | dunkelt | dunklare | dunklast | |
| Plural | dunkla | ▼ | ▼ | |
| Adverbavledning | dunkelt | |||
dunkel
- skuggig; i svagt ljus
- I de dunkla gränderna var inte många ute och gick.
- otydlig; svårförståelig, eller som ger svårförståeliga svar
[redigera] Tyska
[redigera] Adjektiv
dunkel
[redigera] Antonymer
- om ljus