egzamin
Definition från Wiktionary, den fria ordlistan.
Polska [redigera]
Substantiv [redigera]
| Böjningar av egzamin | ||
|---|---|---|
| maskulinum | Singular | Plural |
| Nominativ | egzamin | egzaminy |
| Genitiv | egzaminu | egzaminów |
| Dativ | egzaminowi | egzaminom |
| Ackusativ | egzamin | egzaminy |
| Instrumentalis | egzaminem | egzaminami |
| Lokativ | egzaminie | egzaminach |
| Vokativ | egzaminie | egzaminy |
egzamin m
- tentamen
- Synonymer: test, sprawdzian
- Besläktade ord: egzaminator, egzaminować, egzaminacyjny
