ernennen
Definition från Wiktionary, den fria ordlistan.
Tyska[redigera]
Verb[redigera]
| Konjugation för ernennen Hjälpverb: haben |
||||
|---|---|---|---|---|
| Infinitiv | ernennen | |||
| Presensparticip | ernennend | |||
| Perfektparticip | ernannt | |||
| Indikativ | 1:a pers. | 2:a pers. | 3:e pers. | |
| Presens | Singular | ernenne | ernennst | ernennt |
| Plural | ernennen | ernennt | ernennen | |
| Preteritum | Singular | ernannte | ernanntest | ernannte |
| Plural | ernannten | ernanntet | ernannten | |
| Imperativ | ||||
| Singular | - | ernenne! | - | |
| Plural | - | ernennt! | ernennen Sie! | |
| Konjunktiv I | ||||
| Presens | Singular | ernenne | ernennest | ernenne |
| Plural | ernennen | ernennet | ernennen | |
| Konjunktiv II | ||||
| Preteritum | Singular | ernannte | ernanntest | ernannte |
| Plural | ernannten | ernanntet | ernannten | |
ernennen