faktum
Definition från Wiktionary, den fria ordlistan.
Innehåll |
[redigera] Svenska
[redigera] Substantiv
| Böjningar av faktum | Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|---|
| neutrum | Obestämd | Bestämd | Obestämd | Bestämd |
| Nominativ | faktum | faktumet, (faktum) | faktum, fakta | faktumen, (fakta) |
| Genitiv | faktums | faktumets, (faktums) | faktums, faktas | faktumens, (faktas) |
| Som förled i sammansättningar används fakta-. | ||||
faktum
- faktiskt föreliggande sakförhållande, obestridlig information
- (matematik, mindre brukligt) produkt
[redigera] Etymologi
Av latinska factum, "det som inträffat, det som blivit", perfektparticip neutrum av fīō, "jag blir, jag inträffar".
[redigera] Översättningar
Översättningar
[redigera] Se även
[redigera] Bokmål
[redigera] Substantiv
faktum n
[redigera] Danska
[redigera] Substantiv
| Böjningar av faktum | Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|---|
| utrum | Obestämd | Bestämd | Obestämd | Bestämd |
| Nominativ | faktum | faktummet | fakta | faktaene |
| Genitiv | faktums | faktummets | faktas | faktaenes |
faktum n