klara
Definition från Wiktionary, den fria ordlistan.
Se även Klara.
Innehåll |
Svenska [redigera]
Verb [redigera]
| Böjningar av klara | Aktiv | Passiv |
|---|---|---|
| Infinitiv | klara | klaras |
| Presens | klarar | klaras |
| Preteritum | klarade | klarades |
| Supinum | klarat | klarats |
| Imperativ | klara | – |
| Particip | ||
| Presens | klarande, klarandes | |
| Perfekt | klarad | |
klara
- lyckas med; kunna
- Klarar du provet, tror du?
- Han klarade uppgiften!
- Hon klarar att jonglera med 5 bollar.
- överleva; ta sig igenom (något) utan att ta skada
- Tror du att porslinet klarar transporten?
- (reflexivt: klara sig) kunna ta hand om sig
- Klarar du dig själv medan vi åker bort?
- (reflexivt: klara sig) ha tillräckligt med resurser för att överleva
- Klarar du dig på den lönen?
- (reflexivt: klara sig) undvika (skador); inte drabbas av (skador)
- Hanna klarade sig från allvarligare skador.
- Glasen klarade sig som tur var.
- tåla
- Den här glasspinnebron är byggd för att klara 2 kilo.
Fraser [redigera]
Översättningar [redigera]
lyckas med; kunna
|
kunna ta hand om sig
|
ha tillräckligt med resurser
|
Adjektiv [redigera]
klara
- böjningsform av klar