pęd
Definition från Wiktionary, den fria ordlistan.
Polska [redigera]
Substantiv [redigera]
| Böjningar av pęd | ||
|---|---|---|
| maskulinum | Singular | Plural |
| Nominativ | pęd | pędy |
| Genitiv | pędu | pędów |
| Dativ | pędowi | pędom |
| Ackusativ | pęd | pędy |
| Instrumentalis | pędem | pędami |
| Lokativ | pędzie | pędach |
| Vokativ | pędzie | pędy |
pęd m
- uttal: /pɛn̪t̪/
- snabb gång
- drift
- (botanik) skott
- (fysik) rörelsemängd
