slutkörd
Definition från Wiktionary, den fria ordlistan.
| Böjningar av slutkörd |
Positiv |
| Attributivt |
Obestämd
singular |
Utrum |
slutkörd |
| Neutrum |
slutkört |
Bestämd
singular |
Maskulinum |
(slutkörde)? |
| Alla |
slutkörda |
| Plural |
slutkörda |
|
Predikativt |
| Singular |
Utrum |
slutkörd |
| Neutrum |
slutkört |
| Plural |
slutkörda |
| Kompareras inte. |
slutkörd
- trött, slut på energi, både i fysiskt och psykiskt avseende