umarmen
Definition från Wiktionary, den fria ordlistan.
Tyska [redigera]
Verb [redigera]
| Konjugation för umarmen Hjälpverb: haben |
||||
|---|---|---|---|---|
| Infinitiv | umarmen | |||
| Presensparticip | umarmend | |||
| Perfektparticip | umarmt | |||
| Indikativ | 1:a pers. | 2:a pers. | 3:e pers. | |
| Presens | Singular | umarme | umarmst | umarmt |
| Plural | umarmen | umarmt | umarmen | |
| Preteritum | Singular | umarmte | umarmtest | umarmte |
| Plural | umarmten | umarmtet | umarmten | |
| Imperativ | ||||
| Singular | - | umarme! | - | |
| Plural | - | umarmt! | umarmen Sie! | |
| Konjunktiv I | ||||
| Presens | Singular | umarme | umarmest | umarme |
| Plural | umarmen | umarmet | umarmen | |
| Konjunktiv II | ||||
| Preteritum | Singular | umarmte | umarmtest | umarmte |
| Plural | umarmten | umarmtet | umarmten | |
umarmen