vila
Definition från Wiktionary, den fria ordlistan.
Innehåll |
Svenska [redigera]
Substantiv [redigera]
| Böjningar av vila | Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|---|
| utrum | Obestämd | Bestämd | Obestämd | Bestämd |
| Nominativ | vila | vilan | vilor | vilorna |
| Genitiv | vilas | vilans | vilors | vilornas |
vila
- uttal: /viːla/
- Tillstånd där ett föremål behåller samma läge i förhållande till ett annat föremål[1]
- avslappning, inaktivitet i syfte att återhämta sig
- 1909: John Wahlborg, En "robinsonad" »Vila», hade doktorn sagt, »vila, det är allt, och kan ni blott bli i tillfälle att njuta en god vila, så skall ni snart vara frisk och kry igen.
- vilostund
- Vi hinner bara med en kort vila.
Etymologi [redigera]
Till verbet vila
Antonymer [redigera]
Besläktade ord [redigera]
Sammansättningar [redigera]
Översättningar [redigera]
Verb [redigera]
vila
| Böjningar av vila | Aktiv | Passiv |
|---|---|---|
| Infinitiv | vila | vilas |
| Presens | vilar | vilas |
| Preteritum | vilade | vilades |
| Supinum | vilat | vilats |
| Imperativ | vila | – |
| Particip | ||
| Presens | vilande, vilandes | |
| Perfekt | vilad | |
- vara kvar i samma läge i förhållande till något annat; undvika att anstränga sig eller delta i ansträngande verksamhet
- Synonymer: wajla (orsamål)
- (reflexivt) vara (mer eller mindre) inaktiv i syfte att återhämta sig
- Synonymer: wajla (orsamål)
Fraser [redigera]
Översättningar [redigera]
vara inaktiv