betteln

Definition från Wiktionary, den fria ordlistan.
Hoppa till: navigering, sök

Se även Betteln.

Tyska[redigera]

Verb[redigera]

Konjugation för betteln

Hjälpverb: haben

Infinitiv betteln
Presensparticip bettelend
Perfektparticip gebettelt
Indikativ 1:a pers. 2:a pers. 3:e pers.
Presens Singular ich bettle
bettele 
du bettelst  er, sie, es bettelt 
Plural wir betteln  ihr bettelt  sie betteln 
Preteritum Singular ich bettelte  du betteltest  er, sie, es bettelte 
Plural wir bettelten  ihr betteltet  sie bettelten 
Imperativ
Singular - bettle ! -
Plural - bettelt ! bettln Sie !
Konjunktiv I
Presens Singular ich bettele  du bettelest  er, sie, es bettele 
Plural wir bettelen  ihr bettelet  sie bettelen 
Konjunktiv II
Preteritum Singular ich bettelte  du betteltest  er, sie, es bettelte 
Plural wir bettelten  ihr betteltet  sie bettelten 

betteln

  1. tigga
    Besläktade ord: Bettler, Bettlerin
    Sie bettelte Pfefferkuchen.
    Hon tiggade pepparkakor.