grübeln
Utseende
Tyska
[redigera]Verb
[redigera]| Konjugation för grübeln Hjälpverb: haben | ||||
|---|---|---|---|---|
| Infinitiv | grübeln | |||
| Presensparticip | grübelnd | |||
| Perfektparticip | gegrübelt | |||
| Indikativ | 1:a pers. | 2:a pers. | 3:e pers. | |
| Presens | Singular | ich grüble, grübel, grübele | du grübelst | er, sie, es grübelt |
| Plural | wir grübeln | ihr grübelt | sie grübeln | |
| Preteritum | Singular | ich grübelte | du grübeltest | er, sie, es grübelte |
| Plural | wir grübelten | ihr grübeltet | sie grübelten | |
| Imperativ | ||||
| Singular | - | grüble!, grübel!, grübele ! | - | |
| Plural | - | grübelt ! | grübeln Sie ! | |
| Konjunktiv I | ||||
| Presens | Singular | ich grübele | du grübelest | er, sie, es grübele |
| Plural | wir grübeln | ihr grübelet | sie grübeln | |
| Konjunktiv II | ||||
| Preteritum | Singular | ich grübelte | du grübeltest | er, sie, es grübelte |
| Plural | wir grübelten | ihr grübeltet | sie grübelten | |
grübeln