snø

From Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

Se även sno och snö.

Bokmål[edit]

Substantiv[edit]

Böjningar av snø  Oräknebart
maskulinum Obestämd Bestämd
Nominativ snø snøen
Genitiv snøs snøens

snø m

  1. snö
    Sammansättningar: nysnø, snøball, snøfall, snøflak, snøfnugg, snøføyke, snølag, snølykt, snømann, snøras, snøstorm, snøvær

Verb[edit]

Böjningar av snø  Aktiv
Infinitiv snø
Presens snør
Preteritum snødde
Perfektum snødd
Imperativ snø
Particip
Presens snøende
Perfekt (snødd)?

snø

  1. snöa

Nynorska[edit]

Substantiv[edit]

Böjningar av snø  Oräknebart
maskulinum Obestämd Bestämd
Nominativ snø snøen

snø m

  1. snö

Verb[edit]

Böjningar av snø  Aktiv
Infinitiv snø
Presens snør
Preteritum snødde
Perfektum snøtt, snødd
Imperativ snø
Particip
Presens snøande
Perfekt (snødd)?

snø

  1. snöa