Imperativ
Definition från Wiktionary, den fria ordlistan.
[redigera] Tyska
[redigera] Substantiv
| Böjningar av Imperativ | ||||
|---|---|---|---|---|
| maskulinum | Singular | Plural | ||
| Nominativ | der | Imperativ | die | Imperative |
| Genitiv | des | Imperativs | der | Imperative |
| Dativ | dem | Imperativ | den | Imperativen |
| Ackusativ | den | Imperativ | die | Imperative |
Imperativ m
- (lingvistik) imperativ, befallningsform
- Synonymer: Befehlsform