czas

Polska

Substantiv

czas m

• uttal: /t͡ʂas//   Spela upp^?

1. tid

   Antonymer: przestrzeń (rum)

2. (grammatik) tempus

Besläktade ord

• czasomierz
• czasoprzestrzeń
• czasownik
• czasochłonny
• czasowy
• czasem
• czasami

Kollokationer

• czas letni
• czas zimowy
• do czasu
• z czasem
• czas przeszły
• czas teraźniejszy
• czas przyszły

Fraser

• być na czasie
• ciężkie czasy
• co pewien czas
• czas leczy rany
• czas najlepszy doktor
• czas to pieniądz
• dawnymi czasy
• komu w drogę, temu czas
• kwestia czasu
• na czas
• nie czas żałować róż, gdy płoną lasy
• najwyższy czas
• o czasie
• od czasu do czasu
• szkoda czasu i atłasu
• swego czasu
• wyścig z czasem
• zabijać czas