nicka
Definition från Wiktionary, den fria ordlistan.
Innehåll |
Svenska [redigera]
Verb [redigera]
| Böjningar av nicka | Aktiv | Passiv |
|---|---|---|
| Infinitiv | nicka | nickas |
| Presens | nickar | nickas |
| Preteritum | nickade | nickades |
| Supinum | nickat | nickats |
| Imperativ | nicka | – |
| Particip | ||
| Presens | nickande, nickandes | |
| Perfekt | (nickad)? | |
nicka
- röra huvudet upp och ner, ofta i samband med samtycke eller godkännande
- Han nickade blygt som svar på frågan.
- (sport) stöta till en boll med hjälp av huvudet
- Anfallaren nickade in bollen i målet.