singular
Definition från Wiktionary, den fria ordlistan.
Se även singulär.
Innehåll |
[redigera] Svenska
[redigera] Substantiv
| Böjningar av singular | Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|---|
| neutrum | Obestämd | Bestämd | Obestämd | Bestämd |
| Nominativ | singular | singularet | singular | singularen |
| Genitiv | singulars | singularets | singulars | singularens |
singular
- uttal: 'sing,gula:r /ˈsɪŋˌgɵlɑːr/
- (grammatik) ental
- Krona är singular av kronor.
[redigera] Varianter
[redigera] Antonymer
[redigera] Översättningar
singularis
[redigera] Adjektiv
| Böjningar av singular | Positiv | |
|---|---|---|
| Attributivt | ||
| Obestämd singular |
Utrum | singular |
| Neutrum | singulart | |
| Bestämd singular |
Maskulinum | singulare |
| Alla | singulara | |
| Plural | singulara | |
| Predikativt | ||
| Singular | Utrum | singular |
| Neutrum | singulart | |
| Plural | singulara | |
| Kompareras inte. | ||
singular
- (grammatik) som har entalsform, som står i singular
- Antonymer: plural
- singuljär, enskild, individuell
[redigera] Engelska
[redigera] Adjektiv
singular
- (matematik, fysik) singulär
[redigera] Besläktade ord
[redigera] Substantiv
singular
- (grammatik) singular