singular
Definition från Wiktionary, den fria ordlistan.
Se även singulär.
Innehåll |
Svenska [redigera]
Substantiv [redigera]
| Böjningar av singular | Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|---|
| neutrum | Obestämd | Bestämd | Obestämd | Bestämd |
| Nominativ | singular | singularet | singular | singularen |
| Genitiv | singulars | singularets | singulars | singularens |
singular
- uttal: 'sing,gula:r /ˈsɪŋˌgɵlɑːr/
- (grammatik) ental
- Krona är singular av kronor.
Varianter [redigera]
Antonymer [redigera]
Översättningar [redigera]
singularis
Adjektiv [redigera]
| Böjningar av singular | Positiv | |
|---|---|---|
| Attributivt | ||
| Obestämd singular |
Utrum | singular |
| Neutrum | singulart | |
| Bestämd singular |
Maskulinum | singulare |
| Alla | singulara | |
| Plural | singulara | |
| Predikativt | ||
| Singular | Utrum | singular |
| Neutrum | singulart | |
| Plural | singulara | |
| Kompareras inte. | ||
singular
- (grammatik) som har entalsform, som står i singular
- Antonymer: plural
- singuljär, enskild, individuell
Engelska [redigera]
Adjektiv [redigera]
singular
- (matematik, fysik) singulär
- Besläktade ord: singularity
Substantiv [redigera]
singular
- (grammatik) singular