ís

Definition från Wiktionary, den fria ordlistan.
Hoppa till navigering Hoppa till sök

Bottniska[redigera]

Substantiv[redigera]

ís m

  • uttal: /íːs/ (Umeå); /ɛ́ɪ̯ːs/ (Piteå, Kalix); /ǿʏ̯ːs/ (Luleå)
  1. is
    Etymologi: Av fornnordiska íss.
    Sammansättningar: ísand, ísbærk, ísbærk’, ísbíld, ísbjern, ísikil, ískall, ísnǿt’

Isländska[redigera]

Substantiv[redigera]

Böjningar av ís  Singular Plural
maskulinum Obestämd Bestämd Obestämd Bestämd
Nominativ ís ísinn ísar ísarnir
Ackusativ ís ísinn ísa ísana
Dativ ísi, ís ísinum ísum ísunum
Genitiv íss íssins ísa ísanna

ís m

  1. is
  2. glass
    Synonymer: rjómaís
Indragna rader ovanför strecket gäller en särskild definition. Eventuella rader närmast nedan kan gälla en eller flera av definitionerna ovan.
Sammansättningar: ísaður, ísbjörn, ísbreiða, ísbrjótur, ísfiskur, íshaf, íshröngl, íshús, ísing, ísjaki, ískaldur, Ísland, ísmáfur, ísmoli, íspoki, ísskápur, ísöld