beleidigen

Definition från Wiktionary, den fria ordlistan.
Hoppa till navigering Hoppa till sök

Tyska[redigera]

Verb[redigera]

Konjugation för beleidigen 

Hjälpverb: haben

Infinitiv beleidigen
Presensparticip beleidigend
Perfektparticip beleidigt
Indikativ 1:a pers. 2:a pers. 3:e pers.
Presens Singular ich beleidige  du beleidigst  er, sie, es beleidigt 
Plural wir beleidigen  ihr beleidigt  sie beleidigen 
Preteritum Singular ich beleidigte  du beleidigtest  er, sie, es beleidigte 
Plural wir beleidigten  ihr beleidigtet  sie beleidigten 
Imperativ
Singular - beleidige ! -
Plural - beleidigt ! beleidigen Sie !
Konjunktiv I
Presens Singular ich beleidige  du beleidigest  er, sie, es beleidige 
Plural wir beleidigen  ihr beleidiget  sie beleidigen 
Konjunktiv II
Preteritum Singular ich beleidigte  du beleidigtest  er, sie, es beleidigte 
Plural wir beleidigten  ihr beleidigtet  sie beleidigten 

beleidigen

  1. förolämpa, såra, kränka
    Synonymer: verunglimpfen, verletzen
    Besläktade ord: Beleidigung