vit
Definition från Wiktionary, den fria ordlistan.
Innehåll |
[redigera] Svenska
[redigera] Substantiv
| Böjningar av vit | |
|---|---|
| utrum | Singular |
| Nominativ | vit |
| Genitiv | vits |
vit
[redigera] Adjektiv
| Böjningar av vit | Positiv | Komparativ | Superlativ | |
|---|---|---|---|---|
| Attributivt | ||||
| Obestämd singular |
Utrum | vit | ▲ | |
| Neutrum | vitt | ▲ | ||
| Bestämd singular |
Maskulinum | vite | vitare | vitaste |
| Alla | vita | ▼ | vitaste | |
| Plural | vita | ▼ | vitaste | |
| Predikativt | ||||
| Singular | Utrum | vit | ▲ | ▲ |
| Neutrum | vitt | vitare | vitast | |
| Plural | vita | ▼ | ▼ | |
| Adverbavledning | vitt | |||
vit
- som har färgen vitt
[redigera] Besläktade ord
[redigera] Sammansättningar
[redigera] Översättningar
färg
|
|
[redigera] Fraser
[redigera] Albanska
[redigera] Substantiv
vit
[redigera] Fornsvenska
[redigera] Pronomen
vit
[redigera] Franska
[redigera] Substantiv
vit
- uttal: /vi/
[redigera] Verb
vit
[redigera] Färöiska
[redigera] Pronomen
vit
- uttal: /viːt/
- första person plural nominativ - vi
[redigera] Isländska
[redigera] Substantiv
| Böjningar av vit | Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|---|
| neutrum | Obestämd | Bestämd | Obestämd | Bestämd |
| Nominativ | vit | vitið | vit | vitin |
| Ackusativ | vit | vitið | vit | vitin |
| Dativ | viti | vitinu | vitum | vitunum |
| Genitiv | vits | vitsins | vita | vitanna |
vit
- uttal: /vɪt/
- vett, förstånd
- intelligens
- kunskap
- (i plural) känselorgan, i synnerhet näsa och mun