özgürlük

Turkiska

Substantiv

özgürlük

• uttal:        ⓘ

1. frihet

   Etymologi: Bildat av özgür ("fri") +‎ ändelsen -lük ("-het").

Böjning

Kvalitetskontroll – struktur →

Den här sidans struktur behöver åtgärdas (instruktioner).
Motivering: This template lacks correct structure and should not be used until it's fixed.

Böjningar av özgürlük

	Singular (tekil)	Plural (çoğul)
Nominativ (yalın)	özgürlük	özgürlükler
Ackusativ (belirtme)	özgürlüğü	özgürlükleri
Dativ (yönelme)	özgürlüğe	özgürlüklere
Lokativ (bulunma)	özgürlükte	özgürlüklerde
Ablativ (ayrılma)	özgürlükten	özgürlüklerden
Genitiv* (tamlayan)	özgürlüğün	özgürlüklerin

* Genitiv betraktas inte som ett "kasus" enligt turkisk grammatik.

Med possessivsuffix

benim (min)	Singular (tekil)	Plural (çoğul)
Nominativ (yalın)	özgürlüğüm	özgürlüklerim
Akuzativ (belirtme)	özgürlüğümü	özgürlüklerimi
Dativ (yönelme)	özgürlüğüme	özgürlüklerime
Lokativ (bulunma)	özgürlüğümde	özgürlüklerimde
Ablativ (ayrılma)	özgürlüğümden	özgürlüklerimden
Genitiv* (tamlayan)	özgürlüğümün	özgürlüklerimin
senin (din)	Singular (tekil)	Plural (çoğul)
Nominativ (yalın)	özgürlüğün	özgürlüklerin
Akuzativ (belirtme)	özgürlüğünü	özgürlüklerini
Dativ (yönelme)	özgürlüğüne	özgürlüklerine
Lokativ (bulunma)	özgürlüğünde	özgürlüklerinde
Ablativ (ayrılma)	özgürlüğünden	özgürlüklerinden
Genitiv* (tamlayan)	özgürlüğünün	özgürlüklerinin
onun (hans/hennes)	Singular (tekil)	Plural (çoğul)
Nominativ (yalın)	özgürlüğü	özgürlükleri
Akuzativ (belirtme)	özgürlüğünü	özgürlüklerini
Dativ (yönelme)	özgürlüğüne	özgürlüklerine
Lokativ (bulunma)	özgürlüğünde	özgürlüklerinde
Ablativ (ayrılma)	özgürlüğünden	özgürlüklerinden
Genitiv* (tamlayan)	özgürlüğünün	özgürlüklerinin
bizim (vår)	Singular (tekil)	Plural (çoğul)
Nominativ (yalın)	özgürlüğümüz	özgürlüklerimiz
Akuzativ (belirtme)	özgürlüğümüzü	özgürlüklerimizi
Dativ (yönelme)	özgürlüğümüze	özgürlüklerimize
Lokativ (bulunma)	özgürlüğümüzde	özgürlüklerimizde
Ablativ (ayrılma)	özgürlüğümüzden	özgürlüklerimizden
Genitiv* (tamlayan)	özgürlüğümüzün	özgürlüklerimizin
sizin (er)	Singular (tekil)	Plural (çoğul)
Nominativ (yalın)	özgürlüğünüz	özgürlükleriniz
Akuzativ (belirtme)	özgürlüğünüzü	özgürlüklerinizi
Dativ (yönelme)	özgürlüğünüze	özgürlüklerinize
Lokativ (bulunma)	özgürlüğünüzde	özgürlüklerinizde
Ablativ (ayrılma)	özgürlüğünüzden	özgürlüklerinizden
Genitiv* (tamlayan)	özgürlüğünüzün	özgürlüklerinizin
onların (deras)	Singular (tekil)	Plural (çoğul)
Nominativ (yalın)	özgürlüğü özgürlükleri	özgürlükleri
Akuzativ (belirtme)	özgürlüğünü özgürlüklerini	özgürlüklerini
Dativ (yönelme)	özgürlüğüne özgürlüklerine	özgürlüklerine
Lokativ (bulunma)	özgürlüğünde özgürlüklerinde	özgürlüklerinde
Ablativ (ayrılma)	özgürlüğünden özgürlüklerinden	özgürlüklerinden
Genitiv* (tamlayan)	özgürlüğünün özgürlüklerinin	özgürlüklerinin

* Genitiv betraktas inte som ett "kasus" enligt turkisk grammatik.