hǫfuð

Definition från Wiktionary, den fria ordlistan.
Hoppa till navigering Hoppa till sök

Bottniska[redigera]

Substantiv[redigera]

Böjningar av hǫfuð  Singular Plural
neutrum Obestämd Bestämd Obestämd Bestämd
Nominativ hǫfuð hǫfuðe hǫfuð hǫfuða
Dativ   hǫfuðen   hǫfuðum

hǫfuð n

  • uttal: /hɞ̀ʋːɞ/, /hɞ̀ʋːə/, /hèʊ̯ːd/, /hɞ̀ɵ̯ːɾ/
  1. (anatomi) huvud
    Etymologi: Av fornnordiska hǫfuð.
    Sammansättningar: hǫfuðgjerð, hǫfuðsterk, hǫfuðsvag, hǫfuðvild, hǫfuðvildbrims, naglhǫfuð, neglhǫfuð

Fornnordiska[redigera]

Substantiv[redigera]

hǫfuð n

  1. huvud
    hǫggva hǫfuð af einhverjum
  2. chef, huvud-
    Þrándheimr hefir lengi verið kallaðr hǫfuð Noregs
  3. galjonsfigur
    skip með gyltum hǫfðum
Indragna rader ovanför strecket gäller en särskild definition. Eventuella rader närmast nedan kan gälla en eller flera av definitionerna ovan.
Grammatik: Dat. hǫfði, gen. pl. hǫfða.
Sammansättningar: hǫfuðá, hǫfuðárr, hǫfuðátt, hǫfuðbaðmʀ, hǫfuðband, hǫfuðbani, hǫfuðbein, hǫfuðbenda, hǫfuðblót, hǫfuðborg, hǫfuðból, hǫfuðbrot, hǫfuðburðʀ, hǫfuðburðn, hǫfuðbœʀ, hǫfuðdúkʀ, hǫfuðfaðiʀ, hǫfuðfirn, hǫfuðgersemi, hǫfuðgjarnt, hǫfuðgjöf, hǫfuðgoð, hǫfuðgæfa, hǫfuðhátíð, hǫfuðhetja, hǫfuðhlutʀ, hǫfuðhof, hǫfuðísaʀ, hǫfuðkempa, hǫfuðkennimaðʀ, hǫfuðkirkja, hǫfuðklerkʀ, hǫfuðkonungʀ, hǫfuðlausn, hǫfuðlauss, hǫfuðleðʀ, hǫfuðlækniʀ, hǫfuðlöstʀ, hǫfuðmaðʀ, hǫfuðmein, hǫfuðmeistari, hǫfuðmerki, hǫfuðmikill, hǫfuðmundʀ, hǫfuðnauðsyn, hǫfuðniðjaʀ, hǫfuðóraʀ, hǫfuðráð, hǫfuðráðgjafi, hǫfuðsár, hǫfuðsbani, hǫfuðskáld, hǫfuðskepna, hǫfuðskutilsveinn, hǫfuðskömm, hǫfuðskörungʀ, hǫfuðsmaðʀ, hǫfuðsmátt, hǫfuðsmiðʀ, hǫfuðstaðʀ, hǫfuðsteypa, hǫfuðsviða, hǫfuðsvörðʀ, hǫfuðsynd, hǫfuðsæti, hǫfuðtunga, hǫfuðvápn, hǫfuðveizla, hǫfuðvél, hǫfuðverkʀ, hǫfuðvinʀ, hǫfuðvörðʀ, hǫfuðþing, hǫfuðþváttʀ, hǫfuðætt, hǫfuðœrr, hǫfuðœrsl, hǫfuðœrsluʀ