sinn
Definition från Wiktionary, den fria ordlistan.
Se även Sinn.
Innehåll |
Svenska [redigera]
Substantiv [redigera]
| Böjningar av sinn | Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|---|
| neutrum | Obestämd | Bestämd | Obestämd | Bestämd |
| Nominativ | sinn | sinnet | sinn | sinnen |
| Genitiv | sinns | sinnets | sinns | sinnens |
sinn
- (poetiskt eller vardagligt) sinne
- Kom, helge ande, till mig in. Uppfyll min själ, uppfyll mitt sinn.
Isländska [redigera]
Pronomen [redigera]
|
Tabell över pronomen
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
sinn (reflexiva possessiva pronomen)
- sin, maskulint reflexivt possessivt pronomen i nominativ singular som syftar tillbaka till subjektet i satsen
- sin, ackusativformen av betydelse ett
Substantiv [redigera]
| Böjningar av sinn | Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|---|
| neutrum | Obestämd | Bestämd | Obestämd | Bestämd |
| Nominativ | sinn | sinnið | sinn | sinnin |
| Ackusativ | sinn | sinnið | sinn | sinnin |
| Dativ | sinni | sinninu | sinnum | sinnunum |
| Genitiv | sinns | sinnsins | sinna | sinnanna |
sinn
Luxemburgiska [redigera]
Verb [redigera]
sinn