Hoppa till innehållet

bortfall

Definition från Wiktionary, den fria ordlistan.

Svenska

[redigera]

Substantiv

[redigera]
Böjningar av bortfall  Singular Plural
neutrum Obestämd Bestämd Obestämd Bestämd
Nominativ bortfall bortfallet bortfall bortfallen
Genitiv bortfalls bortfallets bortfalls bortfallens

bortfall

  1. det att någonting faller bort
    Etymologi: verbalsubstantiv av bortfalla
    Besläktade ord: bortfalla
    Jämför: manfall

Översättningar

[redigera]